Ηλεκτρόδια υψηλής συχνότητας αργού vs νέον: Έχει πραγματικά σημασία το αέριο ή το χρώμα της λάμψης;

Σύντομη απάντηση: καμία θεραπευτική διαφορά μεταξύ των ηλεκτροδίων αργού και νέον δεν έχει ποτέ αποδειχθεί — η βιολετί έναντι της πορτοκαλί λάμψης είναι μια ιστορική και αισθητική διάκριση, όχι κλινική. Η ιδέα ότι διαφορετικά χρώματα λάμψης προκαλούν διαφορετικές επιδράσεις στο δέρμα ανάγεται σε άσχετες, ποτέ αποδεδειγμένες πεποιθήσεις χρωματοθεραπείας των αρχών του 20ού αιώνα, όχι σε στοιχεία για το ίδιο το αέριο.

Από πού προέρχονται στην πραγματικότητα τα ηλεκτρόδια αργού και νέον;

Οι συσκευές περιποίησης δέρματος υψηλής συχνότητας προέρχονται από συσκευές «βιολετί ακτίνας», χτισμένες στην τεχνολογία ηλεκτροδίων κενού που αναπτύχθηκε από τον Frederick Finch Strong το 1896, βασιζόμενες σε προηγούμενη έρευνα για το ρεύμα υψηλής συχνότητας των Oudin, d'Arsonval και Tesla. Η εμπορική παραγωγή ξεκίνησε το 1903 με τη συσκευή Strong-Ovington, μοντέλα με μπαταρία ακολούθησαν από το 1906, και οι οικιακές εκδόσεις εξαπλώθηκαν ευρέως μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με μια λεπτομερή ιστορική αναφορά στο cosmeticsandskin.com, που παραθέτει πρωτογενή κείμενα από το 1908 έως το 1946, τα ηλεκτρόδια της εποχής γεμίζονταν με ατμό υδραργύρου, νέον ή αργό — αλλά πολλά ήταν στην πραγματικότητα απλά αέρας υπό μερικό κενό, και το χρώμα της λάμψης εξαρτιόταν κυρίως από το πόσο ισχυρό ήταν αυτό το κενό: χαμηλό κενό παρήγαγε κοκκινωπή λάμψη, μεσαίο μπλεδιζέ, και υψηλό λευκωπή, σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα από το ποιο αέριο (αν υπήρχε κάποιο) βρισκόταν πράγματι μέσα.

Σημαίνει λοιπόν κάτι το χρώμα της λάμψης για τη θεραπεία;

Σύμφωνα με την ίδια ιστορική πηγή, όχι — η πίστη σε επιδράσεις ειδικές ανά χρώμα (κόκκινη λάμψη συνδεδεμένη με «καταπραϋντική» επίδραση, μπλε με «χημικές ακτίνες», λευκό με περιεχόμενο UV) υιοθετήθηκε από ξεχωριστές, άσχετες και ποτέ αποδεδειγμένες ιδέες χρωματοθεραπείας που ήταν δημοφιλείς εκείνη την εποχή, και δεν προέκυψε από κανένα στοιχείο ειδικό για τις ίδιες τις συσκευές υψηλής συχνότητας. Με απλά λόγια: η ιδέα ότι ένα συγκεκριμένο αέριο ή χρώμα λάμψης παράγει ένα συγκεκριμένο όφελος για το δέρμα δεν έχει αποδεδειγμένη βάση, ούτε τότε ούτε τώρα. Αξίζει να είμαστε ξεκάθαροι για το τι είναι και τι δεν είναι αυτή η πηγή: είναι μια λεπτομερής ιστορική αναφορά που βασίζεται σε πρωτογενή κείμενα της εποχής, όχι μια μοντέρνα, αξιολογημένη από ομοτίμους κλινική δοκιμή — σε μεγάλο βαθμό επειδή δεν φαίνεται να υπάρχει καμία μοντέρνα δοκιμή που να συγκρίνει απευθείας τα ηλεκτρόδια αργού και νέον. Η απουσία μιας τέτοιας συγκριτικής μελέτης είναι η ίδια μέρος της ειλικρινούς απάντησης εδώ.

Έχει το μάρκετινγκ γύρω από αυτές τις συσκευές αντιμετωπίσει προβλήματα με ρυθμιστικές αρχές στο παρελθόν;

Ναι, και αυτό είναι χρήσιμο πλαίσιο. Τη δεκαετία του 1940, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δίωξε κατασκευαστές συσκευών βιολετί ακτίνας για ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς, γεγονός που τότε αφαίρεσε έναν αριθμό συσκευών από την αγορά. Αυτό είναι ένα άμεσο ιστορικό προηγούμενο για το είδος του κανονιστικού ελέγχου που αντιμετωπίζουν ακόμη σήμερα οι συσκευές ομορφιάς με βάση το φως και τα ηλεκτρόδια — μια υπενθύμιση ότι οι υπερβολικοί ισχυρισμοί σε αυτή την κατηγορία δεν είναι νέο πρόβλημα.

Υπάρχει κάτι άλλο αξιόλογο να γνωρίζετε για το πώς λειτουργούν αυτά τα ηλεκτρόδια;

Μια πρακτική σημείωση ασφάλειας: οι σπινθήρες από ένα ηλεκτρόδιο υψηλής συχνότητας παράγουν μικρή ποσότητα όζοντος, το οποίο ιστορικά προβαλλόταν ως όφελος κατά της ακμής. Το όζον είναι στην πραγματικότητα ένας αναγνωρισμένος ερεθιστικός παράγοντας, και η ίδια ιστορική πηγή σημειώνει ότι αρκετές αρχές υγείας έχουν από τότε περιορίσει ή απαγορεύσει θεραπείες σε σαλόνια που παράγουν όζον για αυτό τον λόγο. Αν παρατηρήσετε μια έντονη οσμή κατά τη χρήση, αυτό είναι το όζον — είναι ένα φυσιολογικό υποπροϊόν του σπινθήρα, όχι δυσλειτουργία, αλλά δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να επιδιώκετε σκόπιμα αυξάνοντας την ένταση.

Ποιο ηλεκτρόδιο θα έπρεπε λοιπόν να επιλέξετε — αργό ή νέον;

Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, επιλέξτε με βάση την προτίμηση αντί να περιμένετε διαφορετικό αποτέλεσμα για το δέρμα. Εφόσον δεν υπάρχει αποδεδειγμένη θεραπευτική διαφορά μεταξύ των δύο αερίων, η απόφαση λογικά καταλήγει σε ποιο χρώμα λάμψης βρίσκετε πιο ευχάριστο να βλέπετε, ή σε ποιο σχήμα ηλεκτροδίου ταιριάζει στην περιοχή που θεραπεύετε, παρά σε οποιαδήποτε δήλωση ότι ένα αέριο θεραπεύει το δέρμα διαφορετικά από το άλλο.

Το συμπέρασμα

Η διάκριση μεταξύ αργού και νέον στις ράβδους υψηλής συχνότητας είναι ιστορική και αισθητική, όχι θεραπευτική — καμία μελέτη δεν έχει αποδείξει πραγματική διαφορά στην επίδραση στο δέρμα μεταξύ των δύο αερίων, και οι ισχυρισμοί οφέλους ειδικοί ανά χρώμα ανάγονται σε άσχετες, ποτέ αποδεδειγμένες ιδέες χρωματοθεραπείας των αρχών του 20ού αιώνα. Το πραγματικό θεραπευτικό ερώτημα για μια ράβδο υψηλής συχνότητας αφορά το ίδιο το ρεύμα υψηλής συχνότητας και την ελαφρή επίδραση θερμότητας/όζοντος (που καλύπτεται στη ξεχωριστή μας ανασκόπηση στοιχείων για τις ράβδους υψηλής συχνότητας), όχι ποιο αέριο λάμπει στο ηλεκτρόδιο.